شدنى نيستى تا وقتى كه از گمراهيت باز ايستى و دور شوى و از گناهانت دست بكشى و خود را نگهدارى و باز كردى . 11 إنّك إن سالمت اللّه سبحانه سلمت و فزت : براستى كه اگر تو با خداى سبحان آشتى كنى رستگار كردى و ( بدرجه مقرّبين ) فائز شوى . 12 إنّك إن حاربت اللّه سبحانه حربت و هلكت : براستى كه تو اگر با خداوند سبحان بجنگى ( و او را معصيت كنى ) آنچه كه دارى از تو گرفته مىشود و هلاك گردى . 13 إنّك إن أقبلت على الدّنيا أدبرت : براستى كه تو اگر به دنيا روى آورى دنيا روى از تو بگرداند . 14 إنّك إن أدبرت عن الدّنيا أقبلت : براستى كه تو اگر روى از دنيا بگردانى دنيا به تو روى آورد . 15 إنّك إن تواضعت رفعك اللّه : براستى كه تو اگر فروتنى كنى خدايت بر كشد و بلند گرداند . 16 إنّك إن تكبرّت وضعك اللّه : براستى كه تو اگر گردنكشى كنى خدايت بيفكند و خوارت دارد . 17 إنّك إن أنصفت من نفسك أزلفك اللّه سبحانه : براستى كه تو اگر نفس خود را بداد گرى و انصاف دارى خدا تو را به خود نزديك گرداند . 18 إنّك إن اجتنت السّيّئات نلت رفيع الدّرجات : براستى كه تو اگر از گناهان دورى گزينى به پايگاههاى بلندى مى رسى 19 إنّك إن تورّعت تنزّهت عن دنس السّيّئات براستى كه اگر تو بپرهيزگرائى از پليدى گناهان پاك كردى . 20 إنّك إن أطعت اللّه سبحانه نجّاك و أصلح مثواك : براستى كه اگر تو فرمان خداى سبحان را گردن نهى رستگارت سازد و جايگاهت را پاكيزه گرداند . 21 إنّك إن أطعت هواك أصمّك و أعماك و أفسد منقلبك و أرداك : براستى كه اگر تو مطيع هواى نفست باشى تو را كر و كور و بازگشت گاهت را تباه گرداند و تو را ( بدرهّ خوارى و نيستى ) پرتاب نمايد و ترا هلاك كند .